Početna Galerija Kontakt Istoričar Zavičanje Kulture
CRKVA SV. ARH. MIHAILA U SENTI 1751-2001. SRPSKA ČITAONICA U SENTI 1868-1957. STEVAN SREMAC „SENĆANIN“ SRP. CRK. PEV. DRUŠTVO „ZORA“ U SENTI 1886-1941. STEVAN SREMCA „SENĆANIN“  drugo dopunjeno izdanje PARASTOS STEVAN SREMCU 2006.aug.24. JOVAN DJORDJEVIĆ JOVAN – JOCA – VUJIĆ POČASNI GRADJANIN INICIJATOR JE... PČESA magyar srpski српски menu

 

FM Parfumes

 

 

 

Gemes-Roses

 

Sajtovi net

 

 



Jovan - Joca - Vujić
Govor Petra Terzića, idejnog tvorca

Jovan Joca Vujić

Časni Oče, poštovani gosti, dragi Senćani, uvaženi članovi porodice Vujić,

nalazimo se pred kućom-muzejom Joce Vujića na Tgru Joce Vujića, u neposrednoj blizini ulice Zlatna greda, koja je ušla u Srpsku poeziju zahvaljujuću pesniku Stevanu Raičkoviću, u rodnom gradu Joce Vujića, u Senti.

Kuća-muzej Joce Vujića, zidana je 1831/32. godine i bila je vlasništvo Ožđanji Ištvana, gradskog senatora. Nakon 1890. godine, u ovoj kući je stanovao Sarič Bertalan, glavni tužilac, a u posedu porodice Vujić je nakon svršetka Prvog svetskog rata.

I ovaj Trg ima svoju istoriju – od 1876. do 1923. g. nosio je naziv Sent Janoš Ter (Trg Svetog Jovana), da bi se od 1923. g. zvao Tgr Cara Lazara, pa Trg mira, a od 2004. godine, Trg nosi naziv Trg Joce Vujića, složićete se – zaslužno!

Na pitanje: treba li još preciznije opisati mesto na kome se nalazimo?, odgovor je: ne treba.

Na pitanje: treba li obrazložiti povod okupljanja?, odgovor je: treba.

Povod okupljanja je, da na ovom mestu poklonimo pažnju i odamo zaslužnu počast velikom Srpskom rodoljubu i dobrotvoru Joci Vujiću, koji je krajem 19. veka i za vreme prve tri decenije 20. veka bio centralna ličnost Srpskog narodnog, političkog, privrednog, prosvetnog i kulturnog života ovde u Senti. Pored slavnih svojih zemljaka Jovana Muškatirovića, Jovana Đorđevića, Stevana Branovačkog i Stevana Sremca, Joca Vujić zauzima dostojno mesto - tik uz njih.

Svojim skoro poluvekovnim nacionalnom radu, on je potpomogao i mnogo doprineo, da se Srpstvo ovde u Senti očuva.

Joca Vujić se rodio 13. jula 1863. g. u Senti, od oca Save Vujića, advokata i veleposednika i supruge mu Terezije rođ. Mudrić, kao sedmo dete.

U autobiografskim spisima pisanim 1. decembra 1931. g. pod nazivom „Moj život“ Joca Vujić, između ostalog, je napisao:

“Od matere sam nasledio plemenito mekano srce, ljubav i saosećaj sa svojom okolinom, smisao za lepim, a i slaba pluća. Od oca sam nasledio ustalaštvo, vrednoću i štedljivost realno shvatanje i pogled u javnim i ličnim stvarima, osećaj dužnosti, korektnost u svima odnosima a i zdravo srce i zdrav stomak.“

Ove osobine Joca Vujić je ispoljavao tokom celog svog života.

Umro je 31. avgusta 1934. g. u Beogradu, a sahranjen 3. septembra na Pravoslavnom groblju u Senti.

Poštovani, dozvolite mi da se zahvalim zaslužnima koji su omogućili da se ova svečanost upriliči. To su gđa. Deak Teodora, g. Davorin Škrlin, g. Goran Vukobratović, g. Dragan Pavićević, g. Radomir Papić, g. Ivan Kljajić i g. Ljubiša Radenković.

Posebnu zahvalnost na razumevanju, podršci i učešću u ovoj svečanosti dugujemo Opštini Senta i Predsedniku Opštine g. Atili Juhas.

Slava i hvala neumrlom Senćaninu Joci Vujiću.


U Senti, 17. maja 2008. g.                      Petar Terzić