Početna Galerija Kontakt Istoričar Zavičanje Kulture
CRKVA SV. ARH. MIHAILA U SENTI 1751-2001. SRPSKA ČITAONICA U SENTI 1868-1957. STEVAN SREMAC „SENĆANIN“ SRP. CRK. PEV. DRUŠTVO „ZORA“ U SENTI 1886-1941. STEVAN SREMCA „SENĆANIN“  drugo dopunjeno izdanje PARASTOS STEVAN SREMCU 2006.aug.24. JOVAN DJORDJEVIĆ JOVAN – JOCA – VUJIĆ POČASNI GRADJANIN INICIJATOR JE... PČESA magyar srpski српски menu

 

FM Parfumes

 

 

 

Gemes-Roses

 

Sajtovi net

 

 

Početna - Stara Senta u novom izdanju
Novo slovo o staroj Senti


Senta se nalazi u Panonskoj niziji, na desnoj obali reke Tise, u Bačkoj na 45° 56’ severne geografske širine, a na 17° 45’ istočne geografske dužine. Nadmorska visina grada je 83 m.

Senta je u Vojvodini, koja je oduvek na svetskome putu prvoga reda, kao i cela nam država, pa je vrlo često potpuno ili delimično promenila gospodare i stanovništvo.

U doba cara Avgusta (31. p.n.e. – 14. n.e.), spominje se u Potisju Dacija, gde spada i Senta.

Prilikom Trojanovog pohoda protiv Dačana na predelu izmedju Tise i Dunava stanovali su Jazigi, a za vreme Atile oko 433. godine osvojili su je Huni. Posle raspada Atiline države u Vojvodini su stanovali Gepidi, nad kojima su 586. godine zavladili Avari pod kraljem Bajanom. Avare su pokorili Franci, koji su 796. godine doprli do Tise.

Prvi pisani trag o Senti nalazimo u dokumentu iz 1216. godine. Tada je već bilo napredno mesto. Drugi dokumenat imamo iz 1246. godine iz koga se vidi, da je pripadala čanadskoj županiji. Godine 1350. pominje se kao svojina plemića Gomkete Lerinca, zajedno sa Čestovim. (Čestovo je nekadašnje selo, koje su Turci 1526. godine razorili a nalazi se 4 km zapadno od grada Sente.) Osamnaest godina kasnije, 1368, za vreme vladavine ugarskog kralja Vladislava, pominje se kao svojina budimskog Kaptola zajedno sa Čestovim. Dok je bila pod budimskim Kaptolom vrlo brzo i lepo se razvijala.

Na svoja imanja u Ugarskoj naseljavali su svoje ljude Srbe despot Stevan Lazarević i despot Djuradj Branković, a 1440. godine pominje se Peser, koji je jednim delom na zemljištu Sente, kao vlasništvo despota Djuradja Brankovića.

Leta 1527. (godinu dana nakon mohačke bitke) u ovim predelima vladao je car Jovan Nenad, koji je ranjen u Segedinu, njegovi vojnici su ga preneli u selo Tornjoš - koja i danas pripada gradu Senti, gde je i umro.

Turci su bili gospodari Sente oko 150 godina, sve do 11. septembra 1697. godine. Tada su Turci pretrpeli najveći poraz od „Hrišćanske vojske“ pod vodjstvom Evgenija Savojskog.

Kada je Marija Terezija 1750. godine „razvojačila granicu“ – ukinula privilegije, došlo je do velike pobune medju redovima pripadnika Graničarskih jedinica. Nakon godinu dana, ogorčeni graničari su se otselili u Rusiju, gde su osnovali gradove kojima su nadenuli imena gradova koje su, nesrećni, napustili. Iz Sente je tada otišlo oko 2000 duša. Na području današnje Luganske oblasti, gde se nalazila nekadašnja Slavenoserbija, osnovano je oko 1780. godine selo „Sentjanivka“ na zemlji penzionisanog oficira Sentjanina. Sada je to selo pripojeno za selo Frunze, ali železnička stanica i sada nosi naziv Sentjanivka.

U Senti su rodjeni: Jovan Muškatirović (1743-1809) prvi Srbin advokat u Ugarskoj; Sevastijan Ilić (1799-1863) arhimandrit manastira Hopovo; Stevan Branovački (1804-1880) trinaest godina predsednik Matice srpske; Jovan Djordjević (1826-1900)pravnik, pisac teksta himne „Bože pravde“, osnivač Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu, itd.; Vladimir Nikolić (1857-1922) arhitekta, po nalogu patrijarha Georgija Brankovića, nazidao u Sremskim Karlovcima Patrijaršijski dvor, Vladičanski dvor, Srpsku veliku gimnaziju, itd.; Stevan Sremac (1855-1906) književnik i akademik – najpoznatiji Senćanin; Jovan – Joca Vujić (1863-1934) diplomirani ekonom, jedan od najplemenitijih zadužbinara u Srba; episkop Šumadijski dr. Sava (1930-2001); Matija Bećković, književnik i akademik; Tanja Kragujević, književnik, Aleksandar Vujić, dirigent i kompozitor.

 

Free counter and web stats